TONIFICÁRE s. f. Acțiunea de a tonifica și rezultatul ei. – V. tonifica.
Sursa: DEX '98 (1998) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

TONIFICÁRE s.f. Acțiunea de a tonifica și rezultatul ei; întărire, fortificare. [< tonifica].
Sursa: DN (1986) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

TONIFICÁRE s. v. întremare.
Sursa: Sinonime (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

tonificáre s. f., g.-d. art. tonificării
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

TONIFICÁ, tonífic, vb. I. Tranz. (Livr.) A întări, a fortifica un țesut, un organ, un organism. – După fr. tonifier.
Sursa: DEX '98 (1998) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

A TONIFICÁ tonífic tranz. rar (organismul sau părți ale lui) A întări prin administrarea unui medicament tonic. /<fr. tonifier
Sursa: NODEX (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

TONIFICÁ vb. I. tr. (Med.) A întări, a fortifica (un țesut, un organism, un organ etc.). [P.i. tonífic. / cf. fr. tonifier].
Sursa: DN (1986) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

TONIFICÁ vb. tr. a întări, a fortifica (un țesut, un organism etc.); a tonifia. (< fr. tonifier)
Sursa: MDN (2000) | Adăugată de raduborza | Semnalează o greșeală | Permalink

TONIFICÁ vb. v. întrema.
Sursa: Sinonime (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

tonificá vb., ind. prez. 1 sg. tonífic, 3 sg. și pl. tonífică
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink