PONTIFICÁT, pontificate, s. n. Demnitate de pontif, de papă; perioadă de timp în care un pontif, un papă își exercită funcția. – Din fr. pontificat, lat. pontificatus.
Sursa: DEX '98 (1998) | Adăugată de oprocopiuc | Semnalează o greșeală | Permalink

PONTIFICÁT ~e n. 1) Funcție de pontif sau de papă; papalitate. 2) Durata de executare a unei astfel de funcții. /<fr. pontificat, lat. pontificatus
Sursa: NODEX (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

PONTIFICÁT s.n. Demnitatea de pontif, de papă; timpul cât un papă deține această demnitate. [< fr. pontificat].
Sursa: DN (1986) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

PONTIFICÁT s. n. demnitate de pontif, de papă; papalitate. (< fr. pontificat, lat. pontificatus)
Sursa: MDN (2000) | Adăugată de raduborza | Semnalează o greșeală | Permalink

PONTIFICÁT s. v. papalitate.
Sursa: Sinonime (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

pontificát s. n., pl. pontificáte
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

PONTIFICÁ vb. intr. 1. (bis.) a oficia în calitate de pontif. 2. (fam.) a-și da aere; a acționa cu emfază. (< fr. pontifier)
Sursa: MDN (2000) | Adăugată de raduborza | Semnalează o greșeală | Permalink

pontificá vb., ind. prez. 1 sg. pontífic, 3 sg. pontífică
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink