OBSESIONÁL, -Ă, obsesionali, -e, adj. De obsesie; obsesiv. [Pr.: -si-o-] – Din fr. obsessionnel.
Sursa: DEX '98
(1998)
|
Adăugată de
ana_zecheru
| Semnalează o greșeală
| Permalink
OBSESIONÁL, -Ă adj. De obsesie. [Pron. -si-o-. / cf. fr. obsessionnel].
Sursa: DN
(1986)
|
Adăugată de
LauraGellner
| Semnalează o greșeală
| Permalink
OBSESIONÁL, -Ă adj. (despre o stare morbidă) care se caracterizează printr-o obsesie. (< fr. obsessionnel)
Sursa: MDN
(2000)
|
Adăugată de
raduborza
| Semnalează o greșeală
| Permalink
OBSESIONÁL adj. v. obsesiv.
Sursa: Sinonime
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
obsesionál adj. m. (sil. -si-o-), pl. obsesionáli; f. sg. obsesionálă, pl. obsesionále
Sursa: Ortografic
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
obsesionál, -ă adj. Care ține de obsesie, obsesiv ◊ „Însăși noțiunea de talent se asociază în mintea noastră cu o doză de «misionarism», o stare obsesională a omului pentru a crea anumite valori.” Sc. 21 V 69 p. 5 (din fr. obsessionnel; PR 1952; DN3, DEX-S)
Sursa: DCR2
(1997)
|
Furnizată de Editura Logos |
Adăugată de
raduborza
| Semnalează o greșeală
| Permalink