EXTRAVAZÁRE, extravazări, s. f. Faptul de a se extravaza; spec. trecere a plasmei sangvine din vase în spațiile interstițiale, determinând apariția edemelor. – V. extravaza.
Sursa: DEX '98 (1998) | Adăugată de ana_zecheru | Semnalează o greșeală | Permalink

EXTRAVAZÁRE s.f. Faptul de a se extravaza. [< extravaza].
Sursa: DN (1986) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

extravazáre s. f., g.-d. art. extravazării, pl. extravazări
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

EXTRAVAZÁ, pers. 3 extravazează, vb. I. Refl. (Despre sânge, umori etc.) A se vărsa afară din canalele sale. – Din fr. extravaser.
Sursa: DEX '98 (1998) | Adăugată de ana_zecheru | Semnalează o greșeală | Permalink

EXTRAVAZÁ vb. I. refl. (Med.; despre sânge, umori) A se vărsa afară din canalele sale. [< fr. extravaser].
Sursa: DN (1986) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

EXTRAVAZÁ vb. refl. (despre sânge, umori) a se vărsa afară din canalele sale. (< fr. extravaser)
Sursa: MDN (2000) | Adăugată de raduborza | Semnalează o greșeală | Permalink

extravazá vb., ind. prez. 1 sg. extravazéz, 3 sg. și pl. extravazeáză
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

*extravazațiúne f. (d. extravazez). Acțiunea de a extravaza. – Și -áție, dar ob. -áre.
Sursa: Scriban (1939) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

*extravazéz v. tr. (extra- și -vazez, d. vas; fr. extravaser. V. trans-vazez). Vărs, scot din vas. V. refl. Mă vărs, curg afară: sîngele s´a extravazat din cauza uneĭ opintelĭ prea violente.
Sursa: Scriban (1939) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink