DUALÍST, -Ă, dualiști, -ste, adj., s. m. și f. 1. Adj. Al dualismului, privitor la dualism; propriu, caracteristic dualismului. 2. S. m. și f. Adept al dualismului (1). [Pr.: du-a-] – Din fr. dualiste.
Sursa: DEX '98
(1998)
|
Adăugată de
ana_zecheru
| Semnalează o greșeală
| Permalink
DUALÍST1 ~stă (~ști, ~ste) Care ține de dualism; propriu dualismului. Filozofie ~stă. [Sil. du-a-] /<fr. dualiste
Sursa: NODEX
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
DUALÍST2 ~stă (~ști, ~ste) m. și f. Adept al dualismului. [Sil. du-a-] /<fr. dualiste
Sursa: NODEX
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
DUALÍST, -Ă adj. Referitor la dualism, propriu dualismului. // s.m. și f. Adept, teoretician al dualismului. [Pron. du-a-. / < fr. dualiste].
Sursa: DN
(1986)
|
Adăugată de
LauraGellner
| Semnalează o greșeală
| Permalink
DUALÍST, -Ă adj., s. m. f. (adept) al dualismului. (< fr. dualiste)
Sursa: MDN
(2000)
|
Adăugată de
raduborza
| Semnalează o greșeală
| Permalink
dualíst adj. m., s. m. (sil. du-a-), pl. dualíști; f. sg. dualístă, pl. dualíste
Sursa: Ortografic
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
* dualíst, -ă s. Partizan al dualizmuluĭ. Adj. Filosofie dualistă.
Sursa: Scriban
(1939)
|
Adăugată de
blaurb
| Semnalează o greșeală
| Permalink