DESUBLIMÁRE, desublimări, s. f. Acțiunea de a desublima și rezultatul ei. – V. desublima.
Sursa: DEX '98 (1998) | Adăugată de IoanSoleriu | Semnalează o greșeală | Permalink

DESUBLIMÁRE s.f. Faptul de a desublima. [< desublima].
Sursa: DN (1986) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

desublimáre s. f. (sil. -bli-), g.-d. art. desublimării
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

DESUBLIMÁ, desublimez, vb. I. Intranz. și tranz. (Fiz.; despre substanțe) A trece sau a face să treacă direct din stare gazoasă în stare solidă. – Din fr. désublimer.
Sursa: DEX '98 (1998) | Adăugată de IoanSoleriu | Semnalează o greșeală | Permalink

DESUBLIMÁ vb. I. intr. (Despre substanțe) A trece direct din stare gazoasă în stare solidă. [< fr. désublimer].
Sursa: DN (1986) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

DESUBLIMÁ vb. intr., tr. (despre substanțe) a trece direct din stare gazoasă în stare solidă. (< fr. désublimer)
Sursa: MDN (2000) | Adăugată de raduborza | Semnalează o greșeală | Permalink

desublimá vb. → sublima
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink