BUNÉL, bunei, s. m. (Fam.) Bunic. – Bun + suf. -el.
Sursa: DEX '98
(1998)
|
Adăugată de
valeriu
| Semnalează o greșeală
| Permalink
BUNÉL ~i m. pop. v. BUNIC. /bun + suf.~el
Sursa: NODEX
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
BUNÉL, bunei, s. m. Bunic. – Din bun2 + suf. -el.
Sursa: DLRM
(1958)
|
Adăugată de
lgall
| Semnalează o greșeală
| Permalink
BUNÉL s. v. bunic, tată-mare.
Sursa: Sinonime
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
bunél s. m., pl. bunéi, art. bunéii
Sursa: Ortografic
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
bunél m., pl. eĭ (dim. d. bun). Est. Bunic.
Sursa: Scriban
(1939)
|
Adăugată de
blaurb
| Semnalează o greșeală
| Permalink