AFINÉT, afineturi, s. n. Afiniș. – Afin1 + suf. -et.
Sursa: DEX '98
(1998)
|
Adăugată de
ana_zecheru
| Semnalează o greșeală
| Permalink
AFINÉT, afineturi, s. n. Afiniș. – Din afin1 + suf. -et.
Sursa: DLRM
(1958)
|
Adăugată de
lgall
| Semnalează o greșeală
| Permalink
AFINÉT s. v. afiniș.
Sursa: Sinonime
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink
afinét s. n., pl. afinéturi
Sursa: Ortografic
(2002)
|
Adăugată de
siveco
| Semnalează o greșeală
| Permalink