AFECȚIONÁ vb. I tr. (Franțuzism) A iubi mult, a avea înclinație (pentru ceva). [< fr. affectionner].
Sursa: DN (1986) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink

AFECȚIONÁ vb. tr. a iubi mult, a avea înclinație (pentru ceva). (< fr. affectionner)
Sursa: MDN (2000) | Adăugată de raduborza | Semnalează o greșeală | Permalink

afecționá vb., ind. prez. 1 sg. afecționéz, 3 sg. și pl. afecționeáză
Sursa: Ortografic (2002) | Adăugată de siveco | Semnalează o greșeală | Permalink

*afecționéz v. tr. (fr. affectionner). Barb. Ĭubesc, țin la: a afecționa o știință, o persoană.
Sursa: Scriban (1939) | Adăugată de LauraGellner | Semnalează o greșeală | Permalink